Η Φώφη Γεννηματά στις 16/03/2007 ανέλαβε υπό την αιγίδα της Υπερνομαρχίας Αθηνών – Πειραιά την καμπάνια για συλλογή υπογραφών και ευαισθητοποίηση των αρχών και των πολιτών με στόχο : περισσότεροι ελεύθεροι χώροι, πράσινο και πάρκα, πρωτοβουλία που ξεκίνησαν οι Μ.Κ.Ο. με συντονιστή τον Λουκά Αποστολίδη και τον Σύνδεσμο Ελλήνων Περιφερειολόγων (ΣΕΠ) και τον Πρόεδρο κ. Χρίστο Λαδιά. Η Υπερνομαρχία σε συνεργασία με τις Νομαρχιακές και Τοπικές Αυτοδιοικήσεις, τις Μ.Κ.Ο., το Σύνδεσμο Ελλήνων Περιφερειολόγων, την Ένωση Ιδιοκτητών Τοπικού Τύπου Αττικής, τους Συνδέσμους Προστασίας Υμηττού, Πάρνηθας και Ποικίλου όρους και τους πολίτες θα διοργανώσουν από κοινού στις 10 Ιουνίου διάφορες εκδηλώσεις για περισσότερους ελεύθερους χώρους, πράσινο και πάρκα στις πόλεις μας, για να γίνει το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού Μητροπολιτικό Πάρκο της Αττικής.
Η καμπάνια για συλλογή των υπογραφών γι’ αυτό το σκοπό θα συνεχισθεί μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου, παγκόσμια ημέρα εθελοντικής προσφοράς, οπότε η συντονιστική επιτροπή θα επιδώσει στους αποδέκτες τις υπογραφές που θα έχουν μαζευτεί από τους πολίτες και τις χιλιάδες οργανώσεις.
Συντονιστές εκδηλώσεων για την πανηγυρική συγκέντρωση στις 10 Ιουνίου :
SOS
Περιβάλλον – Ελεύθεροι Χώροι – Πράσινο
υπογράφουμε όλοι για να γίνει το παλιό αεροδρόμιο
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Α. Οργανωτικός σχεδιασμός :
Από κάθε οργάνωση θα ορισθεί ένας Συντονιστής
Οι γύρω ΟΤΑ από το παλιό αεροδρόμιο από Γλυφάδα μέχρι το Φάληρο (Γλυφάδα, Ελληνικό, Αργυρούπολη, Ηλιούπολη, Άλιμος κ.α.) με συντονιστές τους Δημάρχους Γλυφάδας και Αλίμου θα αναλάβουν να ενημερώσουν και να οργανώσουν επιμέρους συγκεντρώσεις στους Δήμους, τα Σχολεία τόσο για συλλογή υπογραφών, όσο και για ευαισθητοποίηση των πολιτών.
Με επιστολή της η Φ. Γεννηματά θα καλέσει στα μέσα Απριλίου τους ως άνω φορείς να συζητήσουν και να διαμορφώσουν το Συντονιστικό Όργανο που θα αναλάβει σ’ ολόκληρο το Λεκανοπέδιο την ενημέρωση και την καμπάνια, καθώς και την μαζική παρουσία των οργανώσεων και των πολιτών στις 10 Ιουνίου.
Αφίσα και διαφήμιση της καμπάνιας μέσω ΜΜΕ κ.α. (χορηγοί).
Β. Πολιτικός σχεδιασμός :
1. Κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση για πρώτη φορά 3.500 ΜΚΟ, σύλλογοι, ετεροδημότες κ.α. στο Λεκανοπέδιο Αττικής για τα ζητήματα του περιβάλλοντος.
2. Επιστολές και εγκύκλιοι στα σχολεία για την ημέρα του περιβάλλοντος 5 Ιουνίου και παρουσία τους στην μεγάλη εκδήλωση στις 10 Ιουνίου.
3. Ενεργοποίηση των αναπτυξιακών συνδέσμων για πράσινο στα βουνά της Αττικής, πάρκα και ελεύθερους χώρους στις πόλεις. 4. Δημοσκόπηση για προώθηση των πολιτικών στόχων της καμπάνιας.
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;
Βρισκόμαστε στον αστερισμό της σκανδαλολογίας. Η κυβέρνηση αντί να ενισχύει την αξιοπιστία των θεσμών για διαφάνεια στη διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων διαμορφώνει με τη στάση της γκρίζες ζώνες που έχουν σκεπάσει κυριολεκτικά την πολιτική ζωή του τόπου. Η κυβέρνηση αντί να επιδιώκει τον έλεγχο και τη λογοδοσία των κυβερνητικών στελεχών και όλων όσων διαχειρίζονται τη δημόσια περιουσία προσπαθεί να κουκουλώσει τα πράγματα. Στους πολίτες διαμορφώνεται η εντύπωση ότι η πολιτική κατάντησε μια «κακόφημη συνοικία». Η ηθική φαίνεται πήρε οριστικό διαζύγιο από την πολιτική. Το ένα σκάνδαλο επισκιάζει το άλλο (από τους κουμπάρους και τα ομόλογα σήμερα κυριαρχούν ή Ζίμενς και άδειες ακτοπλοΐας στις άγονες γραμμές – στα νησιά μας) και οδηγούν εκ των πραγμάτων τους κυβερνώντες σε ναυάγιο. Κι όμως οι κυβερνώντες δεν το βάζουν κάτω σαν τον «πνιγμένο» πιάνονται από το μαλλί τους. Κι όλα αυτά σε μια περίοδο που βουλιάζει ο τόπος στην οικονομική κρίση με δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνία και στις λαϊκές τάξεις.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση αναρωτιέται ο πολίτης μήπως είναι «στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε»;
Σαφώς στραβά αρμενίζουμε διότι δεν υπάρχει …………..και το κυβερνητικό καράβι ακυβέρνητο συγκρούεται καθημερινά με τους θεσμούς της δικαιοσύνης, με την αξιωματική αντιπολίτευση και τους άλλους κεντρικούς θεσμούς της δημοκρατίας μας, καθώς και τους πολίτες.
Η αξιοπιστία της πολιτικής εξουσίας και των διοικούντων βρίσκεται στον πάτο. Ουδείς γνωρίζει τι θα του ξημερώσει αύριο. Μπορεί να χάσει τη δουλειά του χωρίς καμιά θεσμική προστασία. Μπορεί να καεί η περιουσία του με την πρωτοφανή απουσία της αστυνομίας ή μπροστά στα μάτια της αστυνομίας. Μπορεί να του κλέψουν μέρα μεσημέρι μέσα στο σπίτι, στο κατάστημα και οι κυβερνώντες να δικαιολογούνται ότι υπάρχουν ελλείψεις στο σύστημα της αστυνόμευσης.
Σαν να μην έφταναν αυτά ακούει ο πολίτης ότι η οικονομία μας ξαναμπήκε στην επιτήρηση της Ε.Ε., θαρρείς και δεν κυβερνιέται η χώρα μας και χρειάζεται νέους προστάτες. Διερωτώμαι ειλικρινά αν υπάρχει κάποια κοινωνική τάξη, κάποια κατηγορία συμπολιτών μας που μπορεί να έχει ανοχή και αντοχή με αυτή τη διακυβέρνηση. Ακόμη και οι φανατικοί ψηφοφόροι της κυβερνώσας παράταξης είναι βαθιά απογοητευμένοι και αγανακτισμένοι με τα «καμώματα» και τις αμαρτίες κυβερνητικών στελεχών. Συνεπώς δεν μας φταίει ο γιαλός αλλά ο καπετάνιος που στραβά αρμενίζει τη χώρα μας.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση αναρωτιέται ο πολίτης μήπως είναι «στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε»;
Σαφώς στραβά αρμενίζουμε διότι δεν υπάρχει …………..και το κυβερνητικό καράβι ακυβέρνητο συγκρούεται καθημερινά με τους θεσμούς της δικαιοσύνης, με την αξιωματική αντιπολίτευση και τους άλλους κεντρικούς θεσμούς της δημοκρατίας μας, καθώς και τους πολίτες.
Η αξιοπιστία της πολιτικής εξουσίας και των διοικούντων βρίσκεται στον πάτο. Ουδείς γνωρίζει τι θα του ξημερώσει αύριο. Μπορεί να χάσει τη δουλειά του χωρίς καμιά θεσμική προστασία. Μπορεί να καεί η περιουσία του με την πρωτοφανή απουσία της αστυνομίας ή μπροστά στα μάτια της αστυνομίας. Μπορεί να του κλέψουν μέρα μεσημέρι μέσα στο σπίτι, στο κατάστημα και οι κυβερνώντες να δικαιολογούνται ότι υπάρχουν ελλείψεις στο σύστημα της αστυνόμευσης.
Σαν να μην έφταναν αυτά ακούει ο πολίτης ότι η οικονομία μας ξαναμπήκε στην επιτήρηση της Ε.Ε., θαρρείς και δεν κυβερνιέται η χώρα μας και χρειάζεται νέους προστάτες. Διερωτώμαι ειλικρινά αν υπάρχει κάποια κοινωνική τάξη, κάποια κατηγορία συμπολιτών μας που μπορεί να έχει ανοχή και αντοχή με αυτή τη διακυβέρνηση. Ακόμη και οι φανατικοί ψηφοφόροι της κυβερνώσας παράταξης είναι βαθιά απογοητευμένοι και αγανακτισμένοι με τα «καμώματα» και τις αμαρτίες κυβερνητικών στελεχών. Συνεπώς δεν μας φταίει ο γιαλός αλλά ο καπετάνιος που στραβά αρμενίζει τη χώρα μας.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΤΩΝ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ (Μ.Κ.Ο.) ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
Ο εθελοντισμός είναι ο καθρέπτης του πολιτισμού και της ποιότητας της Δημοκρατίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Στο νέο κόσμο της παγκοσμιοποίησης, της ταχύτητας και των τεχνολογικών αλλαγών που ζούμε. Το δημοκρατικό και κοινωνικό έλλειμμα βρίσκεται στο επίκεντρο των κυβερνήσεων και των πολιτών. Το νέο τεχνολογικό περιβάλλον και η αδηφάγος ανάπτυξη για το κέρδος καταστρέφουν επικίνδυνα το περιβάλλον και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής. Νέες ανισότητες – αδικίες – περιθωριοποιήσεις και περιφερειακές συγκρούσεις καταλύουν την αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου. Οι διαχρονικές πανανθρώπινες αξίες της ισότητας της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης, της ειρήνης είναι τα μεγάλα ζητούμενα και οι προκλήσεις στην «πόλη» και στον «κόσμο». Ο νεοσυντηρητισμός, ο λαϊκισμός, ο ρατσισμός, δηλητηριάζουν τις δημοκρατίες μας. Οι «ανοιχτές κοινωνίες» φαντάζουν πολιορκημένες και αστυνομοκρατούμενες. Το χάσμα ανάμεσα στους «κυβερνώντες», τα «κέντρα λήψης αποφάσεων» και τους πολίτες μεγαλώνει.
Εντυπωσιακή, αυθόρμητη, ακραία και θεαματική ήταν η αντίδραση με «πολυχρωμία» και «πολυστόχευση» των εθελοντικών οργανώσεων, των Μ.Κ.Ο., στο Sattle και τη Γένοβα (ΠΟΕ – Δ.Ν.Τ.), αλλά και στις συναντήσεις κορυφής των «7» + 1, καθώς και στις συναντήσεις κορυφής της Ε.Ε. Το «κοινωνικό φόρουμ», ως αντιεξουσία της κοινωνίας, απέναντι στα μεγάλα και ισχυρά κέντρα αποφάσεων που ρυθμίζουν τις εξελίξεις στον κόσμο και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας είναι γεγονός. Είναι η φωνή της κοινωνίας των πολιτών. Είναι οι εθελοντές όλου του κόσμου, που αυθόρμητα ή οργανωμένα διεκδικούν τη συμμετοχή τους στη λήψη των αποφάσεων σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Είναι οι εθελοντές που δεν κατέχουν Μ.Μ.Ε., οικονομική ή πολιτική εξουσία, αλλά είναι η θέληση, το πείσμα, το «ξεσήκωμα» του γίγαντα που λέγεται λαός, πολίτης. Είναι η «ανάστροφη» κίνηση της επιστροφής της εξουσίας στον πολίτη και την πόλη.
Φορέας αυτής της «ανάστροφης» κίνησης είναι ο ενεργός πολίτης, ο εθελοντής, το κίνημα της κοινωνίας των πολιτών. Όλοι μαζί μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα νέο εθελοντικό πολιτισμό, που να ενισχύει την κοινωνική δημοκρατία και να πλουταίνει την πολιτική δημοκρατία.
Το αυθόρμητο κίνημα των εθελοντών η συμμετοχή τους στους Ολυμπιακούς αγώνες ανέβασε ψηλά την εικόνα της Ελλάδας σ’όλο τον κόσμο. Οι αθλητικές - ολυμπιακές αξίες ξαναζωντάνεψαν στην κοιτίδα της Δημοκρατίας της Φιλοξενίας και τον Ολυμπιακών Αγώνων.
Αυτό το αυθόρμητο «πνεύμα εθελοντικής προσφοράς» δεν πρέπει να το αφήσουμε να είναι μονάχα μια «ΑΝΑΛΑΜΠΗ» , μια αστραπή του Δία που έλαμψε και χάθηκε στον «Ολυμπιακό Αττικό ουρανό». Δεν πρέπει αφού έπεσε η αυλαία και έσβησαν τα φώτα των Μ.Μ.Ε να χαθεί αυτή η ιστορική, μοναδική εμπειρία του «Ολυμπιακού εθελοντισμού». Πρέπει να το μετατρέψουμε σε διαρκή πηγή ΈΜΠΝΕΥΣΗΣ – ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ. Οι εκατοντάδες εθελοντικές οργανώσεις της χώρας, οι χιλιάδες εθελοντές της Ελλάδας ΕΝΩΘΕΙΤΕ. Όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινό εθνικό δίκτυο και πολλά περιφερειακά δίκτυα των Μ.Κ.Ο. να δώσουμε νέες ευκαιρίες σ’αυτή την «τεράστια – αυθόρμητη δεξαμενή» εθελοντικής προσφοράς.
Είναι μια καλή εποχή για την ανάπτυξη ενός ισχυρού δικτύου των Μ.Κ.Ο. Για ανταλλαγή εμπειριών. Για κοινές δράσεις στα σύγχρονα προβλήματα και τις προκλήσεις των καιρών. Οι διεθνείς οργανώσεις (UNICEF, Greenpeae, WWF, Διεθνής Αμνηστία, Ερυθρός Σταυρός, Πρόσκοποι κ.α) έχουν ανοίξει προ πολλού το δρόμο και μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά. Στο νέο αρχιτεκτόνημα της νέας Ευρώπης των 25, το κίνημα της.
Κοινωνίας των πολιτών έχει καταφέρει να γίνει συνομιλητής σε μέτρα, θεσμούς και πολιτικές που διαμορφώνονται στη νέα Ευρώπη. (Στην χάρτα των θεμελιωδών δικαιωμάτων του πολίτη, στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, σε περιφερειακές, και περιβαλλοντικές, πολιτικές της Ε.Ε, στα ζητήματα των μεταναστών, και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.α, αυτό το ευρωπαϊκό κίνημα των πολιτών έχει αρθρώσει τη δική του φωνή).
Στη χώρα μας έχουμε ένα μεγάλο αριθμό Μ.Κ.Ο που δραστηριοποιούνται σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο και έχουν αξιόλογη δράση και παρουσία. Έχουμε επίσης ένα σημαντικό δραστηριοποιημένο κομμάτι του πνευματικού – επιστημονικού και δημοσιογραφικού κόσμου που «καλλιεργεί» το πνεύμα της προσφοράς του εθελοντισμού.
Σημαντική αρθρογραφία και μελέτες, περιοδικά αρχίζουν να διαμορφώνουν ένα νέο εθελοντικό πολιτισμό.
Κόμματα και γενικότερα πολιτικές κινήσεις και πολιτικοί ανοίγουν δειλά, αλλά τολμηρά την πορεία για τον διάλογο, συνεργασία και διαρκή * με τις Μ.Κ.Ο. αναζητούν το «οξυγόνο» των εθελοντικών κινημάτων στα διάφορα επίπεδα της δημοκρατίας (Τ.Α – Ν.Α – Περιφερειακά Σύμβολα – κοινοβούλιο) για μια νέα δυναμική συνεύρεση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με τη συμμετοχική δημοκρατία που έχει στο επίκεντρο τον ενεργό πολίτη.
Είναι αλήθεια σήμερα ότι έχουμε μια διαρκή διαμάχη ανάμεσα στην «ολιγαρχική – αντιπροσωπευτική δημοκρατία» (προϊόν των οικονομικο-πολιτικο- δημοσιογραφικών (Μ.Μ.Ε.) παραγόντων – εκπροσώπων και κέντρων αποφάσεων) με την «εθελοντική – συμμετοχική δημοκρατία» (προϊόν των Μ.Κ.Ο. και των θεσμών της άμεσης δημοκρατίας Τ.Α και Ν.Δ).
Υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά μας να κάνουμε. Πολλές ελλείψεις να καλύψουμε. Βρισκόμαστε όμως σε καλό δρόμο η διπλωματία, η δυναμική των Μ.Κ.Ο ανοίγουν νέους ορίζοντες για τον πολίτη, την κοινωνία, την πολιτική και την δημοκρατία. Ο εθελοντισμός δεν είναι φιλανθρωπία, ούτε «συμπλήρωμα» του εκκλησιαστικού έργου ή της κρατικής μηχανής. Ο εθελοντισμός ως αντίληψη και δράση πρέπει να ορθώσει το δικό του αυτόνομο, κριτικό και δημιουργικό έργο.
Ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής. Ο εθελοντισμός είναι λόγος και πράξη. Ο λόγος, που γεμίζει από τον αξιακό πλούτο των διαχρονικών αξιών και αρχών του πολιτισμού μας (δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη, συμμετοχή, αλληλεγγύη, ειρήνη, αξιοκρατία κ.α) και η πράξη – η ατομική και συλλογική ευθύνη του πολίτη – που μετουσιώνει αυτές τις αξίες σε έργα.
Ο εθελοντισμός είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας. Του «καθημερινού πολιτισμού μας». Από το να απλώσεις το χέρι να περάσεις ένα γέροντα από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Από το να μάθεις στο παιδί ότι είναι χρέος του να σέβεται το φυσικό πλούτο, το δάσος, τη θάλασσα, τη λίμνη και τα ποτάμια Να μάθει ο πολίτης ότι δεν έχει μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις προς την πόλη και τον συμπολίτη. Ότι η ατομική και συλλογική ευθύνη και δράση του δυναμώνουν την ‘’φωνή της κοινωνίας’’ και ελέγχουν πιο αποτελεσματικά την πολιτική και οικονομική εξουσία.
Ο εθελοντισμός είναι η υπέρβαση, το πέρασμα από τον «ατομισμό» σε μια νέα συλλογικότητα. Είναι σχολείο διαπαιδαγώγησης για τον συνεργατισμό. Οι μεγάλες ή μικρές εθελοντικές οργανώσεις που δρουν στη γειτονιά, στην πόλη, στην περιφέρεια, στη χώρα, στην Ευρώπη στον κόσμο είναι οι «κυψέλες δημιουργίας» είναι τα μικρά ή μεγάλα ποτάμια που τροφοδοτούν το παγκόσμιο δίκτυο της εθελοντικής προσφοράς και αλληλεγγύης.
Ο εθελοντισμός είναι το σχολείο που σφυρηλατεί τις αντιλήψεις για τις ανοιχτές – συμμετοχικές και δημοκρατικές κοινωνίες. Είναι η ασπίδα για τις «φοβικές» αντιλήψεις και διαιρέσεις ανάμεσα στους πολίτες του κόσμου (ξενοφοβία, ρατσισμός κ.α).
Ο εθελοντισμός είναι η γέφυρα διαλόγου και συνεργασίας ανάμεσα στους πολιτισμούς. Είναι η «συγκολλητική ουσία» της αλληλεγγύης των λαών, των περιθωριοποιημένων, των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
Ο εθελοντισμός στην πολυμορφία του και «πανσπερμία του», ως κίνημα είναι η «αντι – εξουσία» της κοινωνίας και των πολιτών στις ισχυρές εξουσίες (οικονομική, πολιτική, Μ.Μ.Ε. κ.α) σε τοπικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Που βρισκόμαστε σήμερα;
Είναι μια καλή ερώτηση για όλους μας: Χρειαζόμαστε τον ενεργό και υπεύθυνο πολίτη να κτίσουμε μαζί γέφυρες επικοινωνίας, αξιοπιστίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης. Η συμμετοχή, η ατομική και κοινωνική ευθύνη του πολίτη, περιορίζει τις αυθαιρεσίες της οικονομικές *εξουσίας. Ο εθελοντισμός δεν είναι μια «στιγμιαία» υπόθεση είναι μια διαρκής διαδικασία, ένας τρόπος ζωής. Δεν χρειάζεται ένα «τσουνάμι», ένας σεισμός, μια πυρκαγιά στο δάσος, ένα «Αλβανάκι» να σηκώνει τη σημαία, ένας μετανάστης να πεθαίνει, οι «Ολυμπιακοί αγώνες» να πλημμυρίζουν τις καρδιές μας με συναισθήματα και τότε να δείχνουμε τις «εθελοντικές μας δράσεις», προσφορές ή αντιδράσεις. Είναι η ώρα τν μεγάλων αποφάσεων. Εμείς τολμούμε και καλούμε όλες τις εθελοντικές οργανώσεις, τις κινήσεις των πολιτών, όλους τους εθελοντές, τους πολίτες της χώρας για ένα νέο ξεκίνημα.
- Χρειαζόμαστε ΠΑΙΔΕΙΑ: Από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο . να εμπεδώσουμε το ‘’γηράσκω ‘αεί διδασκόμενος». Διδασκαλεία στα σχολεία, διαπαιδαγώγηση στη ζωή.
- Χρειαζόμαστε ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ - ΈΝΑ ΒΗΜΑ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ - ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
- Χρειαζόμαστε ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ. ΈΝΑ ΚΟΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΡΟΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ. ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
- Χρειαζόμαστε ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ – ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΜΑΣ
Θα’ μαι πολύ ευτυχείς σ’ αυτά τα μέτωπα να προχωρήσουμε : Όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε την ισχυρή κοινωνία.
Με στόχους:
α. Να αναδείξουμε, να προβάλλουμε και να διεκδικήσουμε την συμμετοχή του πολίτη στα κέντρα λήψης απόφασης και την ενασχόλησή του με τις «κοινές υποθέσεις» στις ιδιότητές του ως εργαζόμενος, ως καταναλωτής και φορέας – υποκείμενο εξουσίας.
β. Να ενισχύσουμε την πολιτική Δημοκρατία, ως πολίτευμα των πολλών και όχι των ολίγων και ισχυρών, αλλάζοντας τις σχέσεις του πολίτη με το κράτος, τα κόμματα και τους παραδοσιακούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Συμμετοχή – Διαφάνεια – Έλεγχος – Αποτελεσματικότητα να διασφαλισθεί στη λειτουργία των πολιτών και των κοινωνικών θεσμών.
γ. Να διασφαλίσουμε τα θεμελιώδη ατομικά και συλλογικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, των μεταναστών και των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
δ. Να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής στο νέο τεχνολογικό – αστικό και φυσικό περιβάλλον.
ε. Να προωθήσουμε την αεϊφόρο ανάπτυξη και τον κοινωνικό και αλληλέγγυο τομέα της οικονομίας.
στ. Να αναδείξουμε τον πολιτιστικό πλούτο της χώρας μας και τις οικουμενικές αξίες της ειρήνης, της ιστορίας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.
η. Να υπερασπισθούμε τις αξίες του αθλητικού ιδεώδους στη γραμμή της αρχαίας ρήσης «νους υγιής εν σώματι υγιή» .
ΜΑΖΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΩΝ Μ.Κ.Ο ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ 2005.
Στόχος μας.:
Να δημιουργήσουμε όλες οι Μ.Κ.Ο ένα ‘’κοινό ΔΙΚΤΥΟ’’ – σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
Για να ανταλλάξουμε εμπειρίες. Να δημιουργήσουμε γεγονότα. Να αναλάβουμε κοινές δράσεις με την Τ.Α και Ν.Α , με τα παραδοσιακά κινήματα, τις νεολαίες και μια σειρά από θεματικές οργανώσεις.
· Να Δημιουργήσουμε ένα Ίδρυμα μια Ακαδημία εθελοντισμού και πολιτισμού, για τη διαρκή παιδεία και διαπαιδαγώγηση των νέων και των πολιτών και να σφυρηλατήσουμε ένα νέο εθελοντικό «καθημερινό πολιτισμό». Να δώσουν όλοι οι διανοούμενοι «το μερτικό τους» την προσφορά τους για να φτιάξουμε ένα καλύτερο και ανθρωπινότερο κόσμο.
· Να διοργανώνουμε κάθε χρόνο ‘’Ημέρες Εθελοντισμού’’ την πρώτη βδομάδα του Δεκέμβρη (5 Δεκέμβρη παγκόσμια μέρα εθελοντισμού) συνδυάζοντας θεωρία και πράξη για τα μεγάλα ανοιχτά περιβαλλοντικά – κοινωνικά – πολιτισμικά - αθλητικά και άλλα θεματικά ειδικά ή γενικά προβλήματα.Αυτό το θεσμό ‘’Ημέρες Εθελοντισμού’’ μπορούμε να το θεσμοθετήσουμε στις 25 χώρες της Ε.Ε. Να γίνει η Ε.Ε πρωταθλήτρια των εθελοντικών κινημάτων.
Εντυπωσιακή, αυθόρμητη, ακραία και θεαματική ήταν η αντίδραση με «πολυχρωμία» και «πολυστόχευση» των εθελοντικών οργανώσεων, των Μ.Κ.Ο., στο Sattle και τη Γένοβα (ΠΟΕ – Δ.Ν.Τ.), αλλά και στις συναντήσεις κορυφής των «7» + 1, καθώς και στις συναντήσεις κορυφής της Ε.Ε. Το «κοινωνικό φόρουμ», ως αντιεξουσία της κοινωνίας, απέναντι στα μεγάλα και ισχυρά κέντρα αποφάσεων που ρυθμίζουν τις εξελίξεις στον κόσμο και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας είναι γεγονός. Είναι η φωνή της κοινωνίας των πολιτών. Είναι οι εθελοντές όλου του κόσμου, που αυθόρμητα ή οργανωμένα διεκδικούν τη συμμετοχή τους στη λήψη των αποφάσεων σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Είναι οι εθελοντές που δεν κατέχουν Μ.Μ.Ε., οικονομική ή πολιτική εξουσία, αλλά είναι η θέληση, το πείσμα, το «ξεσήκωμα» του γίγαντα που λέγεται λαός, πολίτης. Είναι η «ανάστροφη» κίνηση της επιστροφής της εξουσίας στον πολίτη και την πόλη.
Φορέας αυτής της «ανάστροφης» κίνησης είναι ο ενεργός πολίτης, ο εθελοντής, το κίνημα της κοινωνίας των πολιτών. Όλοι μαζί μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα νέο εθελοντικό πολιτισμό, που να ενισχύει την κοινωνική δημοκρατία και να πλουταίνει την πολιτική δημοκρατία.
Το αυθόρμητο κίνημα των εθελοντών η συμμετοχή τους στους Ολυμπιακούς αγώνες ανέβασε ψηλά την εικόνα της Ελλάδας σ’όλο τον κόσμο. Οι αθλητικές - ολυμπιακές αξίες ξαναζωντάνεψαν στην κοιτίδα της Δημοκρατίας της Φιλοξενίας και τον Ολυμπιακών Αγώνων.
Αυτό το αυθόρμητο «πνεύμα εθελοντικής προσφοράς» δεν πρέπει να το αφήσουμε να είναι μονάχα μια «ΑΝΑΛΑΜΠΗ» , μια αστραπή του Δία που έλαμψε και χάθηκε στον «Ολυμπιακό Αττικό ουρανό». Δεν πρέπει αφού έπεσε η αυλαία και έσβησαν τα φώτα των Μ.Μ.Ε να χαθεί αυτή η ιστορική, μοναδική εμπειρία του «Ολυμπιακού εθελοντισμού». Πρέπει να το μετατρέψουμε σε διαρκή πηγή ΈΜΠΝΕΥΣΗΣ – ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ. Οι εκατοντάδες εθελοντικές οργανώσεις της χώρας, οι χιλιάδες εθελοντές της Ελλάδας ΕΝΩΘΕΙΤΕ. Όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινό εθνικό δίκτυο και πολλά περιφερειακά δίκτυα των Μ.Κ.Ο. να δώσουμε νέες ευκαιρίες σ’αυτή την «τεράστια – αυθόρμητη δεξαμενή» εθελοντικής προσφοράς.
Είναι μια καλή εποχή για την ανάπτυξη ενός ισχυρού δικτύου των Μ.Κ.Ο. Για ανταλλαγή εμπειριών. Για κοινές δράσεις στα σύγχρονα προβλήματα και τις προκλήσεις των καιρών. Οι διεθνείς οργανώσεις (UNICEF, Greenpeae, WWF, Διεθνής Αμνηστία, Ερυθρός Σταυρός, Πρόσκοποι κ.α) έχουν ανοίξει προ πολλού το δρόμο και μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά. Στο νέο αρχιτεκτόνημα της νέας Ευρώπης των 25, το κίνημα της.
Κοινωνίας των πολιτών έχει καταφέρει να γίνει συνομιλητής σε μέτρα, θεσμούς και πολιτικές που διαμορφώνονται στη νέα Ευρώπη. (Στην χάρτα των θεμελιωδών δικαιωμάτων του πολίτη, στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, σε περιφερειακές, και περιβαλλοντικές, πολιτικές της Ε.Ε, στα ζητήματα των μεταναστών, και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.α, αυτό το ευρωπαϊκό κίνημα των πολιτών έχει αρθρώσει τη δική του φωνή).
Στη χώρα μας έχουμε ένα μεγάλο αριθμό Μ.Κ.Ο που δραστηριοποιούνται σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο και έχουν αξιόλογη δράση και παρουσία. Έχουμε επίσης ένα σημαντικό δραστηριοποιημένο κομμάτι του πνευματικού – επιστημονικού και δημοσιογραφικού κόσμου που «καλλιεργεί» το πνεύμα της προσφοράς του εθελοντισμού.
Σημαντική αρθρογραφία και μελέτες, περιοδικά αρχίζουν να διαμορφώνουν ένα νέο εθελοντικό πολιτισμό.
Κόμματα και γενικότερα πολιτικές κινήσεις και πολιτικοί ανοίγουν δειλά, αλλά τολμηρά την πορεία για τον διάλογο, συνεργασία και διαρκή * με τις Μ.Κ.Ο. αναζητούν το «οξυγόνο» των εθελοντικών κινημάτων στα διάφορα επίπεδα της δημοκρατίας (Τ.Α – Ν.Α – Περιφερειακά Σύμβολα – κοινοβούλιο) για μια νέα δυναμική συνεύρεση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με τη συμμετοχική δημοκρατία που έχει στο επίκεντρο τον ενεργό πολίτη.
Είναι αλήθεια σήμερα ότι έχουμε μια διαρκή διαμάχη ανάμεσα στην «ολιγαρχική – αντιπροσωπευτική δημοκρατία» (προϊόν των οικονομικο-πολιτικο- δημοσιογραφικών (Μ.Μ.Ε.) παραγόντων – εκπροσώπων και κέντρων αποφάσεων) με την «εθελοντική – συμμετοχική δημοκρατία» (προϊόν των Μ.Κ.Ο. και των θεσμών της άμεσης δημοκρατίας Τ.Α και Ν.Δ).
Υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά μας να κάνουμε. Πολλές ελλείψεις να καλύψουμε. Βρισκόμαστε όμως σε καλό δρόμο η διπλωματία, η δυναμική των Μ.Κ.Ο ανοίγουν νέους ορίζοντες για τον πολίτη, την κοινωνία, την πολιτική και την δημοκρατία. Ο εθελοντισμός δεν είναι φιλανθρωπία, ούτε «συμπλήρωμα» του εκκλησιαστικού έργου ή της κρατικής μηχανής. Ο εθελοντισμός ως αντίληψη και δράση πρέπει να ορθώσει το δικό του αυτόνομο, κριτικό και δημιουργικό έργο.
Ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής. Ο εθελοντισμός είναι λόγος και πράξη. Ο λόγος, που γεμίζει από τον αξιακό πλούτο των διαχρονικών αξιών και αρχών του πολιτισμού μας (δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη, συμμετοχή, αλληλεγγύη, ειρήνη, αξιοκρατία κ.α) και η πράξη – η ατομική και συλλογική ευθύνη του πολίτη – που μετουσιώνει αυτές τις αξίες σε έργα.
Ο εθελοντισμός είναι ο καθρέφτης του πολιτισμού μας. Του «καθημερινού πολιτισμού μας». Από το να απλώσεις το χέρι να περάσεις ένα γέροντα από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη. Από το να μάθεις στο παιδί ότι είναι χρέος του να σέβεται το φυσικό πλούτο, το δάσος, τη θάλασσα, τη λίμνη και τα ποτάμια Να μάθει ο πολίτης ότι δεν έχει μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις προς την πόλη και τον συμπολίτη. Ότι η ατομική και συλλογική ευθύνη και δράση του δυναμώνουν την ‘’φωνή της κοινωνίας’’ και ελέγχουν πιο αποτελεσματικά την πολιτική και οικονομική εξουσία.
Ο εθελοντισμός είναι η υπέρβαση, το πέρασμα από τον «ατομισμό» σε μια νέα συλλογικότητα. Είναι σχολείο διαπαιδαγώγησης για τον συνεργατισμό. Οι μεγάλες ή μικρές εθελοντικές οργανώσεις που δρουν στη γειτονιά, στην πόλη, στην περιφέρεια, στη χώρα, στην Ευρώπη στον κόσμο είναι οι «κυψέλες δημιουργίας» είναι τα μικρά ή μεγάλα ποτάμια που τροφοδοτούν το παγκόσμιο δίκτυο της εθελοντικής προσφοράς και αλληλεγγύης.
Ο εθελοντισμός είναι το σχολείο που σφυρηλατεί τις αντιλήψεις για τις ανοιχτές – συμμετοχικές και δημοκρατικές κοινωνίες. Είναι η ασπίδα για τις «φοβικές» αντιλήψεις και διαιρέσεις ανάμεσα στους πολίτες του κόσμου (ξενοφοβία, ρατσισμός κ.α).
Ο εθελοντισμός είναι η γέφυρα διαλόγου και συνεργασίας ανάμεσα στους πολιτισμούς. Είναι η «συγκολλητική ουσία» της αλληλεγγύης των λαών, των περιθωριοποιημένων, των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
Ο εθελοντισμός στην πολυμορφία του και «πανσπερμία του», ως κίνημα είναι η «αντι – εξουσία» της κοινωνίας και των πολιτών στις ισχυρές εξουσίες (οικονομική, πολιτική, Μ.Μ.Ε. κ.α) σε τοπικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Που βρισκόμαστε σήμερα;
Είναι μια καλή ερώτηση για όλους μας: Χρειαζόμαστε τον ενεργό και υπεύθυνο πολίτη να κτίσουμε μαζί γέφυρες επικοινωνίας, αξιοπιστίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης. Η συμμετοχή, η ατομική και κοινωνική ευθύνη του πολίτη, περιορίζει τις αυθαιρεσίες της οικονομικές *εξουσίας. Ο εθελοντισμός δεν είναι μια «στιγμιαία» υπόθεση είναι μια διαρκής διαδικασία, ένας τρόπος ζωής. Δεν χρειάζεται ένα «τσουνάμι», ένας σεισμός, μια πυρκαγιά στο δάσος, ένα «Αλβανάκι» να σηκώνει τη σημαία, ένας μετανάστης να πεθαίνει, οι «Ολυμπιακοί αγώνες» να πλημμυρίζουν τις καρδιές μας με συναισθήματα και τότε να δείχνουμε τις «εθελοντικές μας δράσεις», προσφορές ή αντιδράσεις. Είναι η ώρα τν μεγάλων αποφάσεων. Εμείς τολμούμε και καλούμε όλες τις εθελοντικές οργανώσεις, τις κινήσεις των πολιτών, όλους τους εθελοντές, τους πολίτες της χώρας για ένα νέο ξεκίνημα.
- Χρειαζόμαστε ΠΑΙΔΕΙΑ: Από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο . να εμπεδώσουμε το ‘’γηράσκω ‘αεί διδασκόμενος». Διδασκαλεία στα σχολεία, διαπαιδαγώγηση στη ζωή.
- Χρειαζόμαστε ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ - ΈΝΑ ΒΗΜΑ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ - ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
- Χρειαζόμαστε ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ. ΈΝΑ ΚΟΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΡΟΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ. ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
- Χρειαζόμαστε ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ – ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΜΑΣ
Θα’ μαι πολύ ευτυχείς σ’ αυτά τα μέτωπα να προχωρήσουμε : Όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε την ισχυρή κοινωνία.
Με στόχους:
α. Να αναδείξουμε, να προβάλλουμε και να διεκδικήσουμε την συμμετοχή του πολίτη στα κέντρα λήψης απόφασης και την ενασχόλησή του με τις «κοινές υποθέσεις» στις ιδιότητές του ως εργαζόμενος, ως καταναλωτής και φορέας – υποκείμενο εξουσίας.
β. Να ενισχύσουμε την πολιτική Δημοκρατία, ως πολίτευμα των πολλών και όχι των ολίγων και ισχυρών, αλλάζοντας τις σχέσεις του πολίτη με το κράτος, τα κόμματα και τους παραδοσιακούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Συμμετοχή – Διαφάνεια – Έλεγχος – Αποτελεσματικότητα να διασφαλισθεί στη λειτουργία των πολιτών και των κοινωνικών θεσμών.
γ. Να διασφαλίσουμε τα θεμελιώδη ατομικά και συλλογικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, των μεταναστών και των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
δ. Να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής στο νέο τεχνολογικό – αστικό και φυσικό περιβάλλον.
ε. Να προωθήσουμε την αεϊφόρο ανάπτυξη και τον κοινωνικό και αλληλέγγυο τομέα της οικονομίας.
στ. Να αναδείξουμε τον πολιτιστικό πλούτο της χώρας μας και τις οικουμενικές αξίες της ειρήνης, της ιστορίας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.
η. Να υπερασπισθούμε τις αξίες του αθλητικού ιδεώδους στη γραμμή της αρχαίας ρήσης «νους υγιής εν σώματι υγιή» .
ΜΑΖΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΩΝ Μ.Κ.Ο ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ 2005.
Στόχος μας.:
Να δημιουργήσουμε όλες οι Μ.Κ.Ο ένα ‘’κοινό ΔΙΚΤΥΟ’’ – σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
Για να ανταλλάξουμε εμπειρίες. Να δημιουργήσουμε γεγονότα. Να αναλάβουμε κοινές δράσεις με την Τ.Α και Ν.Α , με τα παραδοσιακά κινήματα, τις νεολαίες και μια σειρά από θεματικές οργανώσεις.
· Να Δημιουργήσουμε ένα Ίδρυμα μια Ακαδημία εθελοντισμού και πολιτισμού, για τη διαρκή παιδεία και διαπαιδαγώγηση των νέων και των πολιτών και να σφυρηλατήσουμε ένα νέο εθελοντικό «καθημερινό πολιτισμό». Να δώσουν όλοι οι διανοούμενοι «το μερτικό τους» την προσφορά τους για να φτιάξουμε ένα καλύτερο και ανθρωπινότερο κόσμο.
· Να διοργανώνουμε κάθε χρόνο ‘’Ημέρες Εθελοντισμού’’ την πρώτη βδομάδα του Δεκέμβρη (5 Δεκέμβρη παγκόσμια μέρα εθελοντισμού) συνδυάζοντας θεωρία και πράξη για τα μεγάλα ανοιχτά περιβαλλοντικά – κοινωνικά – πολιτισμικά - αθλητικά και άλλα θεματικά ειδικά ή γενικά προβλήματα.Αυτό το θεσμό ‘’Ημέρες Εθελοντισμού’’ μπορούμε να το θεσμοθετήσουμε στις 25 χώρες της Ε.Ε. Να γίνει η Ε.Ε πρωταθλήτρια των εθελοντικών κινημάτων.
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Το περιβάλλον είναι βασικό στοιχείο για την ποιότητα ζωής των πολιτών, αλλά και δείκτης πολιτισμού μιας κοινωνίας. Στο αστικό περιβάλλον η πόλη καθρεπτίζεται στους δρόμους, τους ελεύθερους χώρους και το πράσινο που διαθέτει. Η εικόνα των κεντρικών δρόμων (εισόδου – εξόδου) με την ρύπανση από τα κάθε λογής σκουπίδια, η εγκατάλειψη των φυτών στις νησίδες, οι γεμάτες από σκουπίδια στάσεις αστικών συγκοινωνιών δεν τιμούν κανέναν. Τα σκουπίδια μας προσβάλουν και μας προκαλούν. Δεν είναι θέμα απλά αισθητικής. Είναι πρώτιστα ζήτημα υγείας των πολιτών, καθρέπτης πολιτισμού για την πρωτεύουσα και τους ΟΤΑ Αττικής. Παγκόσμια μέρα Περιβάλλοντος σήμερα.
Οι παραλιακοί λεωφόροι, από Πειραιά – Φάληρο – Μοσχάτο – Γλυφάδα, μέχρι και τη Βάρκιζα. Η Λεωφόρος Βουλιαγμένης είναι στα «μαύρα χάλια» από σκουπίδια και εγκατάλειψη των φυτών τόσο στις νησίδες, όσο και στις δύο πλευρές του δρόμου.
Η Τ.Α. με την ευαισθησία της για το περιβάλλον πρέπει να επιβεβαιώνει στην καθημερινότητα το ενδιαφέρον της. Δεν αρκούν οι εθελοντές για να καθαρίσουν μια – δυο φορές τους δρόμους. Δεν μπορούν οι εθελοντές να υποκαταστήσουν το έργο και το καθήκον της Τ.Α., του ΥΠΕΧΩΔΕ, της ΝΑ. Η κοινωνική προσφορά του πολίτη είναι σημαντική. Ο εθελοντισμός κερδίζει έδαφος. Η Διοίκηση όμως οφείλει καθημερινά να επιβεβαιώνει τη θέση της με έργα για το περιβάλλον.
Τα σκουπίδια κύριοι Δήμαρχοι μας προσβάλλουν και μας προκαλούν. Οι επισκέπτες, οι τουρίστες ερχόμενοι από το αεροδρόμιο παίρνουν πολύ άσχημη εικόνα από τους δρόμους της πρωτεύουσας και των παραλιακών ΟΤΑ.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρξει καμπάνια ενημέρωσης και διαπαιδαγώγησης από την ΤΑ στους πολίτες να μην ρυπαίνουν (με κάθε λογής σκουπίδια) δρόμους, στάσεις λεωφορείων, και να σέβονται το πράσινο. Αυτή είναι μια σημαντική πλευρά πρόληψης και ευαισθητοποίησης.
Η άλλη πλευρά είναι «ΣΚΟΥΠΑ» στα σκουπίδια, φροντίδα στα φυτά στις νησίδες, περισσότερο πράσινο.
Αγαπητοί Δήμαρχοι
Των παραλιακών ΟΤΑ. Ενεργοποιήστε τις υπηρεσίες να φροντίσουν την απαράδεκτη εικόνα των κεντρικών παραλιακών δρόμων. Ξυπνήστε το ΥΠΕΧΩΔΕ όπου έχει ευθύνη.
Λίγο νεράκι στις νησίδες για τα φυτά που «πεθαίνουν». Λίγη φροντίδα για τα «ξερόχορτα» και τα σκουπίδια που δεν αφήνουν χώρο στους πολίτες.
Μέρα περιβάλλοντος σήμερα. Καλύτερα θα ήταν να θυμόμαστε το περιβάλλον κάθε μέρα διότι η ζωή μας δεν έχει διακοπές.
Κάνω έκκληση στους άρχοντες της Αυτοδιοίκησης να περάσουν να δουν την κατάσταση, το «σκουπιδαριό» στις παραλιακές λεωφόρους. Η εικόνα προκαλεί.
Οι παραλιακοί λεωφόροι, από Πειραιά – Φάληρο – Μοσχάτο – Γλυφάδα, μέχρι και τη Βάρκιζα. Η Λεωφόρος Βουλιαγμένης είναι στα «μαύρα χάλια» από σκουπίδια και εγκατάλειψη των φυτών τόσο στις νησίδες, όσο και στις δύο πλευρές του δρόμου.
Η Τ.Α. με την ευαισθησία της για το περιβάλλον πρέπει να επιβεβαιώνει στην καθημερινότητα το ενδιαφέρον της. Δεν αρκούν οι εθελοντές για να καθαρίσουν μια – δυο φορές τους δρόμους. Δεν μπορούν οι εθελοντές να υποκαταστήσουν το έργο και το καθήκον της Τ.Α., του ΥΠΕΧΩΔΕ, της ΝΑ. Η κοινωνική προσφορά του πολίτη είναι σημαντική. Ο εθελοντισμός κερδίζει έδαφος. Η Διοίκηση όμως οφείλει καθημερινά να επιβεβαιώνει τη θέση της με έργα για το περιβάλλον.
Τα σκουπίδια κύριοι Δήμαρχοι μας προσβάλλουν και μας προκαλούν. Οι επισκέπτες, οι τουρίστες ερχόμενοι από το αεροδρόμιο παίρνουν πολύ άσχημη εικόνα από τους δρόμους της πρωτεύουσας και των παραλιακών ΟΤΑ.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρξει καμπάνια ενημέρωσης και διαπαιδαγώγησης από την ΤΑ στους πολίτες να μην ρυπαίνουν (με κάθε λογής σκουπίδια) δρόμους, στάσεις λεωφορείων, και να σέβονται το πράσινο. Αυτή είναι μια σημαντική πλευρά πρόληψης και ευαισθητοποίησης.
Η άλλη πλευρά είναι «ΣΚΟΥΠΑ» στα σκουπίδια, φροντίδα στα φυτά στις νησίδες, περισσότερο πράσινο.
Αγαπητοί Δήμαρχοι
Των παραλιακών ΟΤΑ. Ενεργοποιήστε τις υπηρεσίες να φροντίσουν την απαράδεκτη εικόνα των κεντρικών παραλιακών δρόμων. Ξυπνήστε το ΥΠΕΧΩΔΕ όπου έχει ευθύνη.
Λίγο νεράκι στις νησίδες για τα φυτά που «πεθαίνουν». Λίγη φροντίδα για τα «ξερόχορτα» και τα σκουπίδια που δεν αφήνουν χώρο στους πολίτες.
Μέρα περιβάλλοντος σήμερα. Καλύτερα θα ήταν να θυμόμαστε το περιβάλλον κάθε μέρα διότι η ζωή μας δεν έχει διακοπές.
Κάνω έκκληση στους άρχοντες της Αυτοδιοίκησης να περάσουν να δουν την κατάσταση, το «σκουπιδαριό» στις παραλιακές λεωφόρους. Η εικόνα προκαλεί.
Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ"
Οι εκδόσεις «ΠΕΔΙΟ» και η «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ»
Σας ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ
στην παρουσίαση του βιβλίου του ΛΟΥΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ Δικηγόρου – (πρώην) Αντιπροέδρου της Βουλής - υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, με τίτλο «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, για κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία»
Την ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009 και ώρα 7.30 μ.μ.
Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά
(Ηρώων Πολυτεχνείου 47)
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:
1) ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΟΥΤΑΣ, Δικηγόρος Πειραιά, Σύμβουλος Δ.Σ.Π.
2) ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, Δικηγόρος Πειραιά.
3) ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ, Επιστημονικός Συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας Γ.Σ.Ε.Ε. – Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Την Εκδήλωση θα συντονίσει η Αθηνά Σταμελάκη, Δικηγόρος Πειραιά.
Θα ακολουθήσει μικρή δεξίωση
Κυριακή 21 Ιουνίου 2009
Ευρωεκλογές και οι «Δραπέτες της Πραγματικότητας»
Μπήκαμε στην τελική ευθεία για την κάλπη στις 7 Ιουνίου. Οι αρχηγοί των κομμάτων «κονταροκτυπιούνται» ακόμη και με κτυπήματα κάτω από τη μέση. Τα πτηνά και άλλα ζώα της ζούγκλας επιστρατεύονται στη πολιτική μάχη για να επιβεβαιώσουν ότι ζούμε σε μια «σύγχρονη ζούγκλα». Η Ν.Δ. επέλεξε τους παπαγάλους και η στρατηγική της θεμελιώνεται στη βάση «αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση». Οι πολίτες αναρωτιούνται αν οι κυβερνώντες έχουν συνείδηση ότι «κυβερνάνε» αυτή τη χώρα πέντε χρόνια ή συνειδητά είναι δραπέτες της πραγματικότητας.
Στα προεκλογικά μπαλκόνια η μάχη των λόγων και της εικόνας βρίσκεται σε χαώδη αναντιστοιχία με τα πραγματικά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Οι προεκλογικοί λόγοι είναι φτωχοί χωρίς ιδεολογική – οραματική πρόταση για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Κυριαρχούν τα συνθήματα και ένας ανέξοδος βερμπαλισμός. Γενικολογίες και «κοκορομαχίες». Επένδυση στο φόβο για ένα χειρότερο αύριο. Επένδυση στην ακινησία χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η ακινησία «βαλτώνει» τα πράγματα. Κατηγορούν οι κυβερνώντες την αντιπολίτευση (και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα εξουσίας) για λαϊκισμό, διότι αυτά που υπόσχεται δεν μπορούν να υλοποιηθούν διότι «χρειάζεται και η συναίνεση των άλλων ευρωπαϊκών κρατών». Δεν θέλουν να καταλάβουν ότι στις ευρωεκλογές, οι πολίτες ψηφίζουν για να αλλάξουν οι συντηρητικές κυβερνήσεις της Ε.Ε., όπως και στην Ελλάδα, για να αλλάξει «ρότα» το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και οι πολιτικές του που καθορίζουν τις τύχες και την ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών.
Τους κυβερνώντες. Τους δραπέτες της πραγματικότητας, η αντιπολίτευση έχει χρέος μαζί με τους πολίτες να τους προσγειώσουν στην Ευρωπαϊκή και στην Ελληνική πραγματικότητα. Να τους αναγκάσουν να μιλήσουν για τα καυτά προβλήματα και τα ελλείμματα στο κοινωνικό, στο οικονομικό και το πολιτικό τοπίο.
Έχει χρέος η αντιπολίτευση να αναδείξει το νέο ευρωπαϊκό όραμα για μια δημοκρατική, κοινωνική και πολιτική Ευρώπη. Μια περιφερειακή οργάνωση, όπως η Ε.Ε., πρέπει να διεκδικήσει και να κατακτήσει τη θέση και το ρόλο της στο παγκόσμιο χωριό και να προχωρήσει με πιο γοργά βήματα στην πραγματική κοινωνική σύγκλιση, συνοχή και ευημερία των πολιτών της.
Μπροστά στην κάλπη οι πολίτες πρέπει να αποδώσουν δικαιοσύνη, να τιμωρήσουν παραδειγματικά τους δραπέτες της ευρωπαϊκής και ελληνικής πραγματικότητας.
Να ξεχωρίσουν ότι οι «βιτρίνες» των μπαλκονιών δεν καθρεφτίζουν την σκληρή πραγματικότητα που «βασανίζει» εκατομμύρια πολίτες της Ε.Ε. και της χώρας μας.
Να επιλέξουν πολιτικές δυνάμεις που θέλουν και μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Να καλυτερεύσουν τη ζωή των πολιτών. Να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη και ευημερία των πολιτών. Οι πολιτικές δυνάμεις που τολμούν να συγκρουστούν με τις συντηρητικές πολιτικές δεν περιμένουν απλά να διαβούν το «κατώφλι» της εξουσίας, αλλά ανοίγουν νέους δρόμους κατακτούν και εμπνέουν τους πολίτες.Να προσγειώσουν τους κυβερνώντες και να τους δώσουν να καταλάβουν ότι ο καιρός των «κούφιων» συνθημάτων και των «λεονταρισμών» πέρασε ανεπιστρεπτί. Ο λαός έχει τώρα το λόγο και την ευθύνη για το αύριο της Ε.Ε. και της χώρας μας.
Στα προεκλογικά μπαλκόνια η μάχη των λόγων και της εικόνας βρίσκεται σε χαώδη αναντιστοιχία με τα πραγματικά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Οι προεκλογικοί λόγοι είναι φτωχοί χωρίς ιδεολογική – οραματική πρόταση για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Κυριαρχούν τα συνθήματα και ένας ανέξοδος βερμπαλισμός. Γενικολογίες και «κοκορομαχίες». Επένδυση στο φόβο για ένα χειρότερο αύριο. Επένδυση στην ακινησία χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η ακινησία «βαλτώνει» τα πράγματα. Κατηγορούν οι κυβερνώντες την αντιπολίτευση (και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα εξουσίας) για λαϊκισμό, διότι αυτά που υπόσχεται δεν μπορούν να υλοποιηθούν διότι «χρειάζεται και η συναίνεση των άλλων ευρωπαϊκών κρατών». Δεν θέλουν να καταλάβουν ότι στις ευρωεκλογές, οι πολίτες ψηφίζουν για να αλλάξουν οι συντηρητικές κυβερνήσεις της Ε.Ε., όπως και στην Ελλάδα, για να αλλάξει «ρότα» το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και οι πολιτικές του που καθορίζουν τις τύχες και την ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών.
Τους κυβερνώντες. Τους δραπέτες της πραγματικότητας, η αντιπολίτευση έχει χρέος μαζί με τους πολίτες να τους προσγειώσουν στην Ευρωπαϊκή και στην Ελληνική πραγματικότητα. Να τους αναγκάσουν να μιλήσουν για τα καυτά προβλήματα και τα ελλείμματα στο κοινωνικό, στο οικονομικό και το πολιτικό τοπίο.
Έχει χρέος η αντιπολίτευση να αναδείξει το νέο ευρωπαϊκό όραμα για μια δημοκρατική, κοινωνική και πολιτική Ευρώπη. Μια περιφερειακή οργάνωση, όπως η Ε.Ε., πρέπει να διεκδικήσει και να κατακτήσει τη θέση και το ρόλο της στο παγκόσμιο χωριό και να προχωρήσει με πιο γοργά βήματα στην πραγματική κοινωνική σύγκλιση, συνοχή και ευημερία των πολιτών της.
Μπροστά στην κάλπη οι πολίτες πρέπει να αποδώσουν δικαιοσύνη, να τιμωρήσουν παραδειγματικά τους δραπέτες της ευρωπαϊκής και ελληνικής πραγματικότητας.
Να ξεχωρίσουν ότι οι «βιτρίνες» των μπαλκονιών δεν καθρεφτίζουν την σκληρή πραγματικότητα που «βασανίζει» εκατομμύρια πολίτες της Ε.Ε. και της χώρας μας.
Να επιλέξουν πολιτικές δυνάμεις που θέλουν και μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Να καλυτερεύσουν τη ζωή των πολιτών. Να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη και ευημερία των πολιτών. Οι πολιτικές δυνάμεις που τολμούν να συγκρουστούν με τις συντηρητικές πολιτικές δεν περιμένουν απλά να διαβούν το «κατώφλι» της εξουσίας, αλλά ανοίγουν νέους δρόμους κατακτούν και εμπνέουν τους πολίτες.Να προσγειώσουν τους κυβερνώντες και να τους δώσουν να καταλάβουν ότι ο καιρός των «κούφιων» συνθημάτων και των «λεονταρισμών» πέρασε ανεπιστρεπτί. Ο λαός έχει τώρα το λόγο και την ευθύνη για το αύριο της Ε.Ε. και της χώρας μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
